Lid worden

Kersverse vader geklopt op ’t Kopje

Kersverse vader geklopt op ’t Kopje

Amsterdam, 19 juni 2020

Ruim twee weken geleden ben ik vader geworden van onze prachtige zoon Koos. Fietsen stond de afgelopen weken even op een laag pitje. Mijn leven bestaat momenteel uit poepluiers, flesjes geven en gebroken nachten. Het is het allemaal waard, want je krijgt er zoveel voor terug ;).

Afgelopen dinsdag reed ik weer m’n eerste rondje met een paar maten. Maten die tijdens de Coronacrisis hebben besloten om ook te gaan fietsen. Ik initieerde dit ritje, zodat ik ze wat wegwijs kon maken in de polder en de route naar ‘t Kopje kon laten zien. Want er is natuurlijk maar 1 echte berg in Noord-Holland. Wat was het lekker om weer even op de fiets te zitten.

Mijn conditie was twee weken geleden redelijk op niveau. Ik had al de nodige kilometers in de benen, reed meerdere keren per week op Zwift en had zelfs hardlopen weer opgepakt. Maar op de dijk van Halfweg naar Spaarndam zag ik de led lampjes op mijn Wahoo al rood kleuren. Hartslagzone 5 was op de heenweg al bereikt, terwijl we al pratend met twee man op kop reden. De andere twee maten zaten fluitend in ons wiel. Volgens mij ligt m’n conditie nog ergens op de kraamafdeling in het AMC.

Eenmaal bij ‘t Kopje aangekomen kon niemand zich meer beheersen. Een van de jongens reed meteen in eigen tempo omhoog. Met z’n drieën reden we het eerste stuk over de klinkers omhoog. Mijn Wahootje kwam weer flink in het rood, maar ik zag niemand kraken (behalve ikzelf). Gelukkig moest er weer iemand lossen. We zijn nog met z’n tweeën over op de korte afdaling. Ik laat me toch niet kloppen door iemand die pas een paar weken op de fiets zit? Uiteindelijk kom ik als tweede boven…

Ik houd mezelf voor dat ‘t Kopje niet echt mijn terrein is. Komt m’n Ploegmaats Series klassement in september in gevaar? Een vraag aan alle fietsende vaders (en moeders): Hoe lang duurt deze vormcrisis? Een paar weken of tot Koos op de middelbare school zit? 😉

Neal